Το φιλί, μια συνήθεια που θεωρείται συχνά αποκλειστικά ανθρώπινη, είναι πολύ αρχαιότερο από τον ίδιο τον Homo sapiens. Σύμφωνα με μια νέα επιστημονική μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Evolution and Human Behavior, η πρακτική του φιλιού ξεκίνησε με τα πρωτεύοντα θηλαστικά, προγόνους των μεγάλων πιθήκων, πριν από περίπου 20 εκατομμύρια χρόνια.
Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Φλόριντα θέλησαν να προσδιορίσουν πότε ξεκίνησε το φιλί, παρά το γεγονός ότι από εξελικτικής άποψης δεν προσφέρει κανένα προφανές όφελος και ενέχει τον κίνδυνο μετάδοσης ασθενειών. Το γεγονός ότι φιλιούνται όχι μόνο οι άνθρωποι, αλλά και οι χιμπατζήδες, οι ουρακοτάγκοι, οι μπονόμπο και οι γορίλες, υποδεικνύει ότι πρόκειται για μια συμπεριφορά που κληρονόμησαν από έναν κοινό πρόγονο.
Οι επιστήμονες, με επικεφαλής τη Δρ. Ματίλντα Μπριντλ του τμήματος Βιολογίας της Οξφόρδης, όρισαν το φιλί ως τη «μη επιθετική επαφή στόμα με στόμα που δεν περιλαμβάνει μεταφορά τροφής», συμπεριλαμβάνοντας τόσο τα σεξουαλικά όσο και τα πλατωνικά φιλιά, όπως αυτά μεταξύ μελών της οικογένειας ή σε φιλικούς χαιρετισμούς.
Χρησιμοποίησαν αυτόν τον ορισμό για να εξετάσουν δημοσιευμένες επιστημονικές εργασίες, αναζητώντας παρατηρήσεις φιλιών στην ομάδα των μαϊμούδων και των πιθήκων. Η Μπριντλ εξήγησε: «Συνδυάσαμε αυτά τα δεδομένα με πληροφορίες σχετικά με τις εξελικτικές σχέσεις μεταξύ διαφορετικών ειδών, σε αυτό που είναι γνωστό ως φυλογενετική συγκριτική ανάλυση».
Αυτή η τεχνική επέτρεψε στους επιστήμονες να μοντελοποιήσουν την εξελικτική ιστορία του φιλιού. Αφού εκτέλεσαν εκατομμύρια φορές το μοντέλο, υπολόγισαν ότι η γέννηση του φιλιού χρονολογείται μεταξύ 21,5 και 16,9 εκατομμυρίων ετών πριν.
Το πώς προέκυψε και γιατί συνεχίζεται η πρακτική του φιλιού παραμένει θέμα συζήτησης. Η Δρ. Μπριντλ σημείωσε ότι κάποιοι υποστηρίζουν ότι το σεξουαλικό φιλί είναι ένας χρήσιμος τρόπος αξιολόγησης της ποιότητας ή της καταλληλότητας ενός συντρόφου. Εναλλακτικά, το φιλί θα μπορούσε να είναι ένα είδος προκαταρκτικού παιχνιδιού, που αυξάνει τη σεξουαλική διέγερση και ενισχύει την πιθανότητα γονιμοποίησης. Τα «πλατωνικά» φιλιά, σύμφωνα με την ίδια, χρησιμοποιούνται για να ενισχύσουν τους κοινωνικούς δεσμούς.
Η έρευνα αυτή έριξε φως και στη συμπεριφορά των Νεάντερταλ. Προηγούμενη μελέτη έχει ήδη καταλήξει στο συμπέρασμα ότι οι σύγχρονοι άνθρωποι (Homo sapiens) και οι Νεάντερταλ μοιράζονταν ένα κοινό στοματικό μικρόβιο για πολύ καιρό μετά τον διαχωρισμό των ειδών. Για να συμβεί αυτό, το μικρόβιο έπρεπε να είχε μεταφερθεί μεταξύ των δύο ειδών, κάτι που σημαίνει ότι Νεάντερταλ και σύγχρονοι άνθρωποι αντάλλασσαν σάλιο, δηλαδή φιλιούνταν.
