Οι δύο τοποθετήσεις χθες του υπουργού Εθνικής Άμυνας Νίκου Δένδια αλλά και του βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, Δημήτρη Μαρκόπουλου, για την υπόθεση της απεργίας πείνας του Πάνου Ρούτσι που ζητάει ιστολογικές εξετάσεις με την εκταφή της σορού του παιδιού του που έχασε την ζωή του στο τραγικό δυστύχημα των Τεμπών, άνοιξαν έναν νέο γύρο “εσωκομματικής συζήτησης” στην “γαλάζια” παράταξη.
- Του Μίλτου Σακελλάρη
Το τελευταίο διάστημα τα περισσότερα στελέχη της κυβέρνησης εκφράζονταν θεσμικά επί του θέματος, υπογραμμίζοντας πως μόνο η Δικαιοσύνη είναι αρμόδια να αποφασίσει επί των αιτημάτων των συγγενών, ενώ ξεκαθάριζαν πως όλοι στέκονται δίπλα στο αίτημα που κατέθεσε ο κ. Ρούτσι. Παράλληλα, ξεκαθάριζαν πως οι συγγενείς μπορούν να καταθέσουν εκ νέου αιτήματα κατά τη διάρκεια της δίκης, η οποία πρέπει να ξεκινήσει και να μην υπάρξουν καθυστερήσεις.
Από την κυβέρνηση μάλιστα σχολίαζαν πως σε ό,τι αφορά την πρόεδρο της Πλεύσης Ελευθερίας Ζωή Κωνσταντοπούλου, ως νομικός έχει δικαίωμα να προβάλλει τα αιτήματα που επιθυμεί και τα αξιολογεί η Δικαιοσύνη, όμως ως πολιτικός επιχειρεί πολιτική καριέρα στις πλάτες συγγενών ενός τραγικού δυστυχήματος.
«Είμαστε αποφασισμένοι να μη γίνει η Ελλάδα μπανανία, όπου οι κυβερνήσεις παρεμβαίνουν στη δικαιοσύνη. Όσοι ζητάνε από την κυβέρνηση να παρέμβει στη Δικαιοσύνη, ζητάνε ουσιαστικά από την κυβέρνηση να καταλύσει τα θεμέλια της Δημοκρατίας μας», τόνιζαν κυβερνητικά στελέχη.
Παρά την θεσμική στάση που ακολούθησαν από την κεντρική κυβέρνηση η τοποθέτηση του Νίκου Δένδια ανέδειξε τις «διαφορετικές φωνές» που υπάρχουν εντός της ΝΔ ως προς τον χειρισμό της συγκεκριμένης υπόθεσης.
Από το βήμα της Βουλής στο περιθώριο της συζήτησης στην Ολομέλεια για τις Μπελαρά ο υπουργός Εθνικής Άμυνας, είπε πως «εδώ δεν θα τοποθετηθώ ούτε ως υπουργός ούτε ως στέλεχος της κυβέρνησης. Έχουμε παιδιά. Δεν διανοούμαι, δεν διανοούμαι, ειλικρινά σας λέω, πως μπορεί να απαγορευτεί το δικαίωμα ενός πατέρα να διερευνήσει οτιδήποτε αυτός κρίνει, με όποιο τρόπο κρίνει, τον θάνατο του παιδιού του».
Όπως είπε «δεν γνωρίζω τη δικονομία. Εγώ είμαι δικηγόρος αστικού και εμπορικού δικαίου και δεν θεώρησα ότι πρέπει να υποκαταστήσω κανέναν, παριστάνοντας τον συνήγορο υπόθεσης. Αλλά νομίζω ότι όλοι και δεν θεωρώ οποιοσδήποτε στην κυβέρνηση, σε οποιαδήποτε κυβέρνηση, οποτεδήποτε μπορεί να έχει άλλη τοποθέτηση. Και ειλικρινά, εύχομαι από το βάθος της καρδιάς μου, το δράμα αυτού του ανθρώπου, βιώνει ένα τεράστιο δράμα με την απώλεια του παιδιού του, το τελευταίο πράγμα που χρειάζεται είναι να επιδεινωθούν οι συνθήκες στις οποίες ζει αυτός ο άνθρωπος το δράμα το οποίο ζει».
Στην δευτερολογία του πρόσθεσε: «Συμπάσχω απολύτως με τον πατέρα. Αλλά δεν μπορώ να δεχθώ ότι είμαι υπεύθυνος γι αυτό. Θα είχαμε ευθύνη γι αυτό, αν αυτό ήταν κυβερνητική πράξη αλλά αυτή είναι πράξη της Δικαιοσύνης. Λυπούμαι, αλλά διατύπωσα απολύτως τη θέση μου».
Επί της ουσίας ο κ. Δένδιας πήρε ξεκάθαρη θέση επί του αιτήματος, διευκρινίζοντας όμως στη συνέχεια πως «είναι πράξη της δικαιοσύνης» και ότι «απλώς διατύπωσα τη θέση μου».
Ακολούθησε ο βουλευτής, Δημήτρης Μαρκόπουλος, με μία ανάρτησή του, η οποία ήρθε- όχι τυχαία- μετά την τοποθέτηση Δένδια στην Βουλή. «Το δυστύχημα στα Τέμπη είναι μία τραγωδία που συγκλονίζει όλους τους Έλληνες. Ως κυβέρνηση δεν μπορούμε παρά να σταθούμε μόνο με σεβασμό και κατανόηση στην έκκληση του Πάνου Ρούτσι. Να μην επιτρέψουμε να υπάρξουν άλλα λάθη. Η Δικαιοσύνη οφείλει να κάνει αυτό που πρέπει άμεσα, πριν να είναι αργά, ώστε να ανακουφιστεί ο Πάνος Ρούτσι», ανέφερε θέτοντας εαυτόν εκτός της βασικής γραμμής της κυβέρνησης.
Αυτές οι δύο τοποθετήσεις ανέδειξαν επί της ουσίας τον «εσωτερικό διάλογο» που γίνεται στη Νέα Δημοκρατία όχι για το αν πρέπει να παρέμβει στην Δικαιοσύνη η κυβέρνηση αλλά για το πως σχολιάζεται επί της ουσίας η στάση που τηρεί στην υπόθεση η Ελληνική Δικαιοσύνη.
