Το Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου για το 2026 παρουσιάζει ένα πρόγραμμα που συνδυάζει ιστορικές αναβιώσεις, νέες σκηνοθετικές ματιές και έντονο πολιτικό και ανθρωποκεντρικό προβληματισμό, εγκαινιάζοντας παράλληλα έναν νέο τριετή κύκλο που θα ολοκληρωθεί το 2028.
Ο καλλιτεχνικός διευθυντής, Μιχαήλ Μαρμαρινός, περιγράφει το πρόγραμμα ως συνέχεια ενός ενιαίου αφηγήματος: κάθε χρονιά λειτουργεί αυτόνομα, αλλά ταυτόχρονα συνομιλεί με τις επόμενες, αναδεικνύοντας το αρχαίο δράμα μέσα από σύγχρονες οπτικές. Θέατρο, χορός και όπερα συνυπάρχουν με στόχο όχι τη μουσειακή αναπαραγωγή αλλά τη ζωντανή επανανοηματοδότηση των κλασικών έργων στο σημερινό πλαίσιο.
Η επιστροφή της όπερας στην Επίδαυρο
Η αυλαία ανοίγει στις 20 Ιουνίου με την επανέκδοση της ιστορικής «Μήδειας» του Λουίτζι Κερουμπίνι από την Εθνική Λυρική Σκηνή, σχεδόν επτά δεκαετίες μετά την παράσταση με τη Μαρία Κάλλας το 1961.
Η παράσταση παρουσιάζεται σε μια μοναδική εκδοχή που συνδυάζει σύγχρονα σκηνικά και καλλιτεχνικά μέσα, διατηρώντας όμως σεβασμό στα αρχειακά τεκμήρια. Στον ρόλο της Μήδειας, η Άννα Πιρότσι πλαισιώνεται από διεθνές και ελληνικό καστ, δημιουργώντας μια γέφυρα ανάμεσα στον μύθο, την ιστορία και το σήμερα.
Αρχαίο δράμα ως ζωντανό ντοκουμέντο
Στις 3 και 4 Ιουλίου, οι «Πέρσες» του Αισχύλου σε σκηνοθεσία Χρήστου Θεοδωρίδη προσεγγίζονται ως θέατρο-ντοκουμέντο, εστιάζοντας στον θρήνο, την απώλεια και το συλλογικό τραύμα του πολέμου. Η παράσταση επιχειρεί να μεταφέρει τον αρχαίο λόγο στο παρόν, αντιμετωπίζοντας την Ιστορία όχι ως νίκη αλλά ως καταγραφή καταστροφής.
Σύγχρονες πολιτικές αναγνώσεις
Το Εθνικό Θέατρο επιστρέφει στις 17 και 18 Ιουλίου με την «Άλκηστη» του Ευριπίδη σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καραντζά. Η παράσταση διαβάζει το έργο ως πολιτική παραβολή για τη θυσία, το φύλο και την εξουσία, εστιάζοντας στο σώμα της γυναίκας και το κόστος της σωτηρίας σε μια κοινωνία που νομιμοποιεί τη βία ως αναγκαιότητα.
Στις 24 και 25 Ιουλίου, η «Ειρήνη» του Αριστοφάνη σε νέα διασκευή του Νίκου Καραθάνου και μουσική του Φοίβου Δεληβοριά μετατρέπεται σε σκηνικό πανηγύρι ενάντια στον πόλεμο. Το σαρκαστικό πνεύμα του Αριστοφάνη συναντά τις σύγχρονες ανησυχίες για έναν κόσμο που εγκλωβίζεται στη βία και τον παραλογισμό.
Η κορύφωση με τις «Τρωάδες»
Το πρόγραμμα κλείνει στις 31 Ιουλίου και 1 Αυγούστου με τις «Τρωάδες» του Ευριπίδη σε σκηνοθεσία Ελένης Ευθυμίου. Η παράσταση αναδεικνύει το γυναικείο σώμα ως χώρο μνήμης, τραύματος και απώλειας, με ένα πολυπληθές σύνολο ηθοποιών διαφορετικών ηλικιών, συμπεριλαμβανομένων μελών της Ομάδας Εν Δυνάμει. Ο πόλεμος παρουσιάζεται ως βιωματική εμπειρία που αφήνει ανεξίτηλα σημάδια στους πιο ευάλωτους.
Ένα ζωντανό καλλιτεχνικό διάλογο
Το καλοκαίρι του 2026 στην Επίδαυρο δεν περιορίζεται στην απλή αναπαράσταση κλασικών έργων. Δημιουργεί ένα πεδίο όπου το αρχαίο δράμα συνδέεται με σύγχρονες ανησυχίες για την εξουσία, τη βία, το φύλο και την ανθρώπινη αξιοπρέπεια, επιβεβαιώνοντας τον ρόλο του Φεστιβάλ ως ζωντανού χώρου διαλόγου ανάμεσα στο παρελθόν και το παρόν.
Αναλυτικά όλο το πρόγραμμα εδώ
