Χανιά: Ο «αόρατος Μπάμπης» που κανένας δεν αναγνωρίζει (βίντεο)

Η υπόθεση του αποκαλούμενου «αόρατου Μπάμπη» στα Χανιά αναδεικνύει με τον πιο σκληρό τρόπο τι σημαίνει ένας άνθρωπος να παύει να υπάρχει διοικητικά, παρότι είναι ζωντανός και λειτουργικός.

Ένας άνδρας περίπου 45 ετών, που συστήνεται ως «Μπάμπης» ή «Χαράλαμπος Βωβός», παραμένει εδώ και δύο χρόνια στην Ψυχιατρική Κλινική του Γενικού Νοσοκομείου Χανίων χωρίς να υπάρχουν επίσημα στοιχεία ταυτότητας που να αντιστοιχούν σε υπαρκτό πρόσωπο στα κρατικά μητρώα.

Το πιο ανησυχητικό στοιχείο είναι πως κανείς από το οικογενειακό ή κοινωνικό του περιβάλλον δεν τον έχει αναζητήσει όλο αυτό το διάστημα.

Σύμφωνα με όσα έχει αναφέρει ο ίδιος, ζούσε στα Χανιά και εργαζόταν ως μηχανικός αυτοκινήτων, όμως όταν έχασε τη δουλειά του βρέθηκε στον δρόμο και για ένα διάστημα κοιμόταν στον Δημοτικό Κήπο, μέχρι που μετά από εισαγγελική εντολή μεταφέρθηκε στην Ψυχιατρική Κλινική, όπου παραμένει μέχρι σήμερα.

Ωστόσο, το προσωπικό του νοσοκομείου τον περιγράφει ως έναν άνθρωπο ήρεμο, συνεργάσιμο και λειτουργικό, που δεν παρουσιάζει επιθετική ή διεγερτική συμπεριφορά και δεν λαμβάνει ουσιαστική ψυχιατρική αγωγή, γεγονός που δείχνει πως η παραμονή του εκεί δεν σχετίζεται με βαριά ψυχιατρική νόσο αλλά με ένα νομικό και διοικητικό αδιέξοδο.

Ο «Μπάμπης» δεν διαθέτει ταυτότητα, ΑΜΚΑ ή οποιοδήποτε άλλο νομιμοποιητικό έγγραφο και χωρίς αυτά δεν μπορεί να εργαστεί νόμιμα, να νοικιάσει σπίτι, να ενταχθεί σε δομή φιλοξενίας ή σε πρόγραμμα κοινωνικής πρόνοιας, με αποτέλεσμα να παραμένει εγκλωβισμένος σε ένα νοσοκομειακό περιβάλλον όχι ως ασθενής αλλά ως άνθρωπος που το σύστημα αδυνατεί να καταγράψει και να διαχειριστεί.

Ο ίδιος έχει δηλώσει πως «το όνειρό μου είναι να βρω ένα σπίτι και μια δουλειά», να ενταχθεί ξανά στην κοινωνία και να προσφέρει, δείχνοντας ότι δεν ζητά θεραπεία αλλά μια ευκαιρία να αποκτήσει ξανά υπόσταση.

Η ιστορία του φωτίζει ένα σοβαρό θεσμικό κενό γύρω από το τι συμβαίνει όταν κάποιος χάνει ή δεν έχει ποτέ έγγραφα, πόσο εύκολα η φτώχεια και η αστεγία μπορούν να οδηγήσουν σε πλήρη κοινωνική και διοικητική αορατότητα και πώς ένας άνθρωπος μπορεί να καταλήξει «φιλοξενούμενος» σε ψυχιατρική κλινική όχι λόγω ιατρικής ανάγκης, αλλά επειδή δεν υπάρχει άλλος τρόπος το κράτος να τον τοποθετήσει κάπου αλλού.

Διαβάστε ακόμη:

Παύλος Ασλανίδης στο Nonpapers.gr: «Ο Καραμανλής έπρεπε να είναι στη φυλακή – Ο Μπακαΐμης παρομοιάζει το παιδί μου με κατηγορούμενο»

Απεργία σήμερα: Τσικνοπέμπτη χωρίς delivery efood – Σε ποιες πόλεις δεν γίνονται παραγγελίες

Από το καλοκαίρι μπαίνουν δασμοί που βάζουν «στοπ» στην δωρεάν εισαγωγή μικροδεμάτων από την Κίνα