2025-2026: Μια ακτινογραφία για το σήμερα και το αύριο στην Ελλάδα2025-2026: Μια ακτινογραφία για το σήμερα και το αύριο στην Ελλάδα

Όπως ακριβώς συμβαίνει κάθε χρόνο από το 2009 και μετά, έτσι και για το 2025 στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος των πολιτών και των εξελίξεων ήταν η Οικονομία και οι διαφορετικές πτυχές αυτής. Η αναντιστοιχία των μισθών σε σχέση με το κόστος ζωής, την ακρίβεια και τον πληθωρισμό έφεραν την κοινωνία αντιμέτωπη με τη δύσκολη εξίσωση της επιβίωσης σε συνθήκες οικονομικής ασφυξίας.

Η κυβέρνηση από την άλλη, περιέγραψε μια ραγδαία αναπτυσσόμενη οικονομία. Επικαλέστηκε για αυτό τους δείκτες των μεγεθών και την αξιολόγηση των ξένων οίκων, οι οποίοι πράγματι χαιρετίζουν τη διαδρομή της οικονομίας της χώρας, ωστόσο από το μοντέλο που ακολουθούν για να διαβάσουν την ανάπτυξη, λείπουν η κοινωνία, τα νοικοκυριά και οι άνθρωποι. Άλλωστε και το Μεσοπρόθεσμο Δημοσιονομικό-Διαρθρωτικό Σχέδιο 2026-2029 που υποβλήθηκε τον Οκτώβριο δεν αφήνει πολλά περιθώρια αισιοδοξίας για τα μελλούμενα της ανάπτυξης.

Το Κράτος Δικαίου όχι μόνο παρέμεινε στις προτεραιότητες του ενδιαφέροντος και του προβληματισμού της κοινωνίας αλλά υπήρξαν στιγμές που αξιολογήθηκε ως πιο σημαντικό και ανησυχητικό συγκρινόμενο ακόμα και με την ακρίβεια και το οικονομικό αδιέξοδο. Οι κυβερνητικοί χειρισμοί στο έγκλημα των Τεμπών γέμισαν πλατείες και δρόμους σε ολόκληρη τη χώρα. Στο αδιέξοδο των συγγενών για διερεύνηση, απόδοση ευθυνών και δικαιοσύνη, η κοινωνία αντέδρασε ορθώνοντας ανάστημα κι έδωσε νόημα στις τελευταίες λέξεις των ανθρώπων που χάθηκαν στα Τέμπη. Το Οξυγόνο έγινε σύνθημα κι ένα ποτάμι ξεχύθηκε πανελλαδικά αναγκάζοντας την κυβέρνηση να αλλάξει, όχι ρότα αλλά τον τρόπο που αντιμετώπιζε το θέμα, μέχρι τη μεγαλειώδη συγκέντρωση του Φεβρουαρίου του 2025. Ένα ακόμη σκάνδαλο, αυτό του ΟΠΕΚΕΠΕ, που είδε το φως τον περασμένο Μάιο και αναδείκνυε εμπλοκή κυβερνητικών αξιωματούχων σε διασπάθιση και μοίρασμα κοινοτικών κονδυλίων σε κομματικά στελέχη διατηρεί το ζήτημα του Κράτους Δικαίου στο κορυφαίο πρόβλημα της Ελλάδας για τη χρονιά αυτή.

Στη σκιά του σκανδάλου στον ΟΠΕΚΕΠΕ, το αγροτικό ζήτημα ήρθε στο προσκήνιο με τον πιο κραυγαλέο τρόπο καθώς οι παραγωγοί, αδυνατούν να ανταπεξέλθουν στο υψηλό κόστος καλλιέργειας που έχουν διαμορφώσει οι τιμές της ενέργειας, των γεωργικών λιπασμάτων και των ζωικών τροφών σε συνδυασμό με την αδιέξοδη και αναχρονιστική Κοινή Αγροτική Πολιτική της Ευρωπαικής Ένωσης.

Τέλος το στεγαστικό σε συνδυασμό με την εκτίναξη του τουριστικών ροών στην Ελλάδα και την ανεξέλεγκτη λειτουργία του τομέα βραχυχρόνιας μίσθωσης, επιτείνει ακόμα περισσότερο το αδιέξοδο των κατοίκων στα μεγάλα αστικά κέντρα που αδυνατούν να ανταπεξέλθουν στο κόστος ενοικίασης.

Το 2025 άφησε έντονο το αποτύπωμά του και στην Παιδεία καθώς εφαρμόστηκε η κατάργηση του Κρατικού Χαρακτήρα της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και με ταχείς ρυθμούς ξεκίνησε από το Σεπτέμβριο η λειτουργία των πρώτων ιδιωτικών σχολών.

Παρά τις αλλαγές που έφεραν οι μνημονιακές ρυθμίσεις τα προηγούμενα χρόνια, το ασφαλιστικό και συνταξιοδοτικό πρόβλημα στη χώρα δεν αντιμετωπίστηκε, ούτε δημιουργήθηκε ένα μοντέλο διαχείρισης κι επίλυσής του. Αυτό σε συνδυασμό με το δημογραφικό ζήτημα το οποίο αναμένεται να κορυφωθεί το 2070, γεννούν το εύλογο ερώτημα αν η κρίση είναι κάτι που αφήσαμε πίσω ή αν απλώς κάνουμε ένα μικρό διάλειμμα μέχρι το 2032 οπότε και η αποπληρωμή των χρεών περνάει σε άλλα οικονομικά μεγέθη.

Τέλος, υπό το πρίσμα όλων των παραπάνω το πολιτικό τοπίο στην Ελλάδα δείχνει περισσότερο αδιέξοδο από ποτέ άλλοτε. Οι ψηφοφόροι το εκφράζουν με σαφήνεια στις δημοσκοπήσεις, όμως το αδιέξοδο δεν αφορά τους πολίτες αλλά τα ίδια τα κόμματα. Την αναντιστοιχία δηλώσεων και πράξεων, την ανειλικρίνεια, τη συγκάληψη, τις ανεκπλήρωτες υποσχέσεις και τη θεσμική εκτροπή.

Σε όλα τα παραπάνω επιχειρούμε να δώσουμε απαντήσεις και να αναδείξουμε την πραγματική διάσταση των κυρίαρχων θεμάτων στη χώρα μας μέσα από αυτή την ανασκόπηση. Πού είμαστε, τι κερδίσαμε, τι χάσαμε, πού πάμε;

Μέσα από ένα μεγάλο αριθμό άρθρων από ακαδημαϊκούς, πολιτικούς και αναλυτές, θα προσεγγίσουμε τους τομείς, της Οικονομίας, της ασφάλισης, του συνταξιοδοτικού και του δημογραφικού ζητήματος, του πολιτικού τοπίου, της Παιδείας, της Υγείας, του Αγροτικού Τομέα, των Μεταφορών, του Προσφυγικού/Μεταναστευτικού, του Κράτους Δικαίου, της Ενέργειας και της Κλιματικής Αλλαγής.